Pokuta
{vimeo width="640" height="274"}1169466{/vimeo}
Kiedy słyszę o kolejnych nagrodach dla tego filmu za każdym razem czuję lekkie niedowierzanie. Ludzie – myślę sobie – jesteście pewni, że nie ma lepszego filmu? Że „Pokuta” jest naj naj naj? Jak to jest z ocenianiem filmów? Czy zawsze ocenia chłodny i wyrachowany krytyk filmowy, który odcina się od tego, że jest kobietą, mężem, córką, kochankiem, gejem? Że jest zły, smutny, oszalały z zazdrości, znudzony życiem, podekscytowany zbliżającym się wyjazdem? Czy to w ogóle da się oddzielić?
Więcej»Sankara
{youtube width="640" height="300"}bBgEBg7Ipb4{/youtube}
młody mnich przybywa do wiejskiej świątyni w celu odnowienia zabytkowego fresku. ochoczo zabiera się do pracy, ale wszystko go rozprasza. dzieci, turyści, mieszkańcy wioski, ale nade wszystko piękna młoda sąsiadka, której bransoletki słuchać z odległości kilkuset metrów (zapewne tylko w wyobraźni mnicha). kobieta śni mu się po nocach, w uniesieniu wyobraża ją sobie nago i maluje.
Więcej»Zabójstwo Jessy Jamesa przez tchórza Roberta Forda
{youtube width="640" height="300"}TtVc2WLKeek{/youtube} 
czekałam na ten film tak długo, że ciągle nie mogę się z tego czekania otrząsnąć i uwierzyć, że już po. Ale trzeba prawdzie spojrzeć w oczy – film obejrzany, bilet grzeje się w portfelu, a od czasu seansu minęło tyle czasu (dokładnie dwa mega ważne egzaminy i jedne święta Bożego Narodzenia – usprawiedliwię się trochę przy okazji), że mogłam sobie wszystko ułożyć w głowie. Ale nie zapomnieć, o nie! Takich filmów tak łatwo się nie zapomina. Fabułę wprawdzie idealnie streszcza sam tytuł, jednak przecież świat na prostych historiach stoi. Tak prostych, jak ta o zabójstwie bandyty Jessy Jamesa. Zabił go oto człowiek podający się za przyjaciela, strzelając mu w plecy w jego własnym domu. Po wszystkim zaś obnosił się ze swoją podłą zdradą, wręcz odgrywał scenę zabójstwa w teatrze, aż do momentu, w którym zrozumiał, kim jest i czego się dopuścił. Tchórz Robert Ford.
Więcej»Gattaka
{vimeo width="640" height="360"}1944251{/vimeo}
staroć przed lat, niemal perła z lamusa, jak to niegdyś za nieodżałowanym ukochanym śp. Zygmuntem Kałużyńskim powtarzało. oczywiście jest w tym lekka przesada, jednak czas przy filmach futurystycznych ma swoje znaczenie (i leci dla nich szybciej niż kula karabinowa). i jakież było moje zaskoczenie, gdy okazało się, że po wielu epokowych zdarzeniach, jakie dzielą nas od roku produkcji „Gattaki” – 1997 – w tym po detronizacji Plutonu i premierach nowych części „Gwiezdnych wojen”, opowieść zachowała swoją świeżość i naprawdę bardzo dobrze się ją ogląda.
Więcej»Om Shanti Om
{vimeo width="640" height="274"}1861022{/vimeo}
Najpierw podali wino i przekąski, a gdy zaczęłam się powoli zapadać w fotel i żegnać w myślach z moim – jak do tej pory – ukochanym kontynentem, zaczął się film. I to był najtrafniejszy epilog dla całej naszej wyprawy i jak mniemam początek wspaniałej przyjaźni. „Om Shanti Om”.
Więcej»Pod jednym dachem
Normalną konsekwencją zasady, jaka nam przyświeca przy tworzeniu tej strony – zasady, przypomnę, skrajnego subiektywizmu – jest wybiórcze podejście do filmów z nastawieniem na te, które się z nami bezpośrednio komunikują. A że warunkiem komunikacji jest korzystanie z tego samego kodu i z tych samych, w jakimś stopniu, doświadczeń, można powiedzieć, że nastawiamy się na filmy stworzone w języku, jaki rozumiemy i poświęcone tematom, które nas bardzo obchodzą (podkreślam „bardzo”, bo tych, co nas po prostu obchodzą jest całe mnóstwo).
Więcej»
